Z okazji urodzin babcia zabrała mnie do opery. Gmach teatru olśniewał przepychem i bogactwem zdobień. Po marmurowych schodach weszliśmy na piętro. Zajęliśmy miejsca w wygodnej, aksamitnej loży. Powoli przygasły światła ogromnych, kryształowych żyrandoli. Dyrygent uniósł batutę i rozbrzmiała podniosła uwertura. Na scenie pojawili się śpiewacy w barwnych kostiumach. Ich potężne, wyszkolone głosy wypełniały całą salę. Wzruszająca opowieść snuła się wśród malowniczych dekoracji. Publiczność w skupieniu chłonęła każdą nutę i słowo. Po ostatnim akcie rozległy się burzliwe owacje. Ten niezapomniany wieczór rozbudził we mnie miłość do muzyki.
Rodzic lub aplikacja czyta zdanie, dziecko zapisuje je w zeszycie, potem porównuje z wzorem powyżej. Podświetlone wyrazy to miejsca, w których uczniowie najczęściej się mylą. Po dyktandzie warto zrobić w aplikacji „Powtórkę błędów” — zbiera słowa, w których dziecko się pomyliło.