W wyobraźni po katastrofie statku trafiam na bezludną wyspę. Zmęczony i przemoknięty, wyczołguję się na piaszczysty brzeg. Wokół rozciąga się nieprzebyta, tropikalna dżungla. Z niewielkich gałęzi buduję prowizoryczny szałas. Rozpalam ognisko, pocierając energicznie suche patyki. Głód zaspokajam soczystymi, egzotycznymi owocami. W przejrzystej lagunie łowię ostrą włócznią barwne ryby. Nocami przeraża mnie tajemniczy szum gęstwiny. Na dalekim horyzoncie wypatruję sylwetek przepływających statków. Codziennie podtrzymuję nadzieję na rychły ratunek. Rozpalam wysoki ogień, licząc na uwagę żeglarzy. Ta samotna przygoda hartuje mój charakter i wytrwałość.
Rodzic lub aplikacja czyta zdanie, dziecko zapisuje je w zeszycie, potem porównuje z wzorem powyżej. Podświetlone wyrazy to miejsca, w których uczniowie najczęściej się mylą. Po dyktandzie warto zrobić w aplikacji „Powtórkę błędów” — zbiera słowa, w których dziecko się pomyliło.