Podobno w głębinach leśnego jeziora mieszkały niegdyś rusałki. Były to przepiękne, tajemnicze wodne panny. Nocami wypływały na powierzchnię lśniącej tafli. Rozczesywały wtedy swoje długie, zielonkawe włosy. Ich urzekający śpiew niósł się daleko po okolicy. Pewien zuchwały młynarz postanowił podejrzeć je z ukrycia. Schował się ostrożnie wśród nadbrzeżnych szuwarów. Zauroczony ich pięknem, zapomniał o całym świecie. Nagle rusałki dostrzegły natrętnego intruza. Rozgniewane, wciągnęły go w głęboką, mroczną toń. Odtąd nikt nie ośmielił się zakłócać ich spokoju. Do dziś w bezksiężycowe noce słychać ich żałosny śpiew.
Rodzic lub aplikacja czyta zdanie, dziecko zapisuje je w zeszycie, potem porównuje z wzorem powyżej. Podświetlone wyrazy to miejsca, w których uczniowie najczęściej się mylą. Po dyktandzie warto zrobić w aplikacji „Powtórkę błędów” — zbiera słowa, w których dziecko się pomyliło.