W wyobraźni wędruję przez rozpaloną, bezkresną pustynię. Wokół rozpościera się morze złocistego piasku. Palące słońce stoi wysoko na bezchmurnym niebie. Karawana objuczonych wielbłądów sunie powoli naprzód. Ich kołyszący się chód usypia mnie niemiłosiernie. W oddali migocze zwodnicza fatamorgana. Spragnieni podróżnicy marzą o chłodnym cieniu oazy. Nagle zrywa się gwałtowna, piaskowa burza. Wichura wzbija tumany drobnego, kłującego pyłu. Chronimy twarze przed rozszalałym żywiołem. Wieczorem, przy ognisku, podziwiamy rozgwieżdżone niebo.
wędrujęu w zakończeniu -uje piszemy zawsze przez u
przezrz piszemy po p
pustynięu zwykłe – nie mylimy z ó
morzerz wymienia się na r: morze → morski
chódó wymienia się na o: chód → chody
usypiau zwykłe – nie mylimy z ó
podróżnicyó i ż niewymienne – zapamiętaj
chłodnymch niewymienne – zapamiętaj
burzarz niewymienne – zapamiętaj
Wichurach; u zwykłe
żywiołemż niewymienne – zapamiętaj
Jak pracować z dyktandem
Rodzic lub aplikacja czyta zdanie, dziecko zapisuje je w zeszycie, potem porównuje z wzorem powyżej. Podświetlone wyrazy to miejsca, w których uczniowie najczęściej się mylą. Po dyktandzie warto zrobić w aplikacji „Powtórkę błędów” — zbiera słowa, w których dziecko się pomyliło.