W mroźne popołudnie wybraliśmy się na spacer do parku. Wszystkie alejki pokrywała gruba warstwa śniegu. Ośnieżone gałęzie drzew uginały się pod białym ciężarem. Nasze buty skrzypiały wesoło na ubitym śniegu. Przy zamarzniętym stawie karmiliśmy zgłodniałe kaczki. Wśród krzewów przemykały zwinne, głodne wiewiórki. Dzieci lepiły z puszystego śniegu pękatego bałwana. Na zboczu górki rozlegał się radosny gwar zjeżdżających dzieci. Zziębnięci, lecz rozbawieni, rzucaliśmy się śnieżkami. Mroźne powietrze przyjemnie szczypało nas w policzki. Do domu wróciliśmy zmęczeni, ale w świetnych humorach.
mroźneź piszemy przed spółgłoską i na końcu wyrazu – nie mylimy z ż
Wszystkiewyjątek: po spółgłosce piszemy tu sz, nie rz: kształt, wszystko, zawsze
drzewrz piszemy po d
ciężaremż niewymienne; ę – zapamiętaj
wiewiórkió niewymienne – zapamiętaj
puszystegou zwykłe – nie mylimy z ó
pękategonosówka ę – zapamiętaj
Jak pracować z dyktandem
Rodzic lub aplikacja czyta zdanie, dziecko zapisuje je w zeszycie, potem porównuje z wzorem powyżej. Podświetlone wyrazy to miejsca, w których uczniowie najczęściej się mylą. Po dyktandzie warto zrobić w aplikacji „Powtórkę błędów” — zbiera słowa, w których dziecko się pomyliło.